گاهنوشتــــ های قاصدک

خط خطی های تنهایی های من

یک روز بخصوص ساعت 12

وقتی روزنه های امیدت همه تاریک شده باشد

و با تمام وجودت نگاه به آسمان دوخته باشی

ناگاه نوری از جنس عشق

بر تمام آرزوهایت میتابد

و همه پیش نگاهت تجلی می یابند

همه آدمها نور به سمتشان خواهد آمد

شاید اکنون و شاید فرداها

اما

قطعا معجزه ای خواهد آمد....

#قاصدک_نوشت


پس نوشت : گاهی وقتاآدم چقدر بی تحمل میشه امروز معنی صبرو فهمیدم خدایا شکرت و ازت معذرت میخوام



برچسب ها:قاصدک_نوشت،
[ یکشنبه 11 تیر 1396 ] [ 07:11 بعد از ظهر ] [ زهرا ] [ نظرات() ]