گاهنوشتــــ های قاصدک

خط خطی های تنهایی های من

ممنون از خواهرای مجازیم

سلام

خواهرای عزیزم همه وقت و عاقبتتون بخیر ان شاالله

از همه تون ممنونم که با پیامهاتون موجب تسلی خاطرم شدید

و

ببخشید که نتونستم جواب محبتهاتون رو تک به تک پاسخ بدم .

از خدا میخوام همیشه در کنار عزیزانتون روزهای دلچسب شیرین و پر از شادی داشته باشید

دنیا گاهی نامهربونه و با هیچ کاری نمیشه جلوی ناملایمات رو گرفت اصلا حال درستی ندارم امیدوارم بتونم به زودی بشم زهرای سابق .. سخت دلم گرفته تو روزهایی که همیشه سعی کردم در بدترین شرایط هیچ کسی رو تنها نذارم حتی یک نفر از اونها برام دلی نمیسوزونن

دنیای عجیبیه آدما وقتی کارشون باهات راه میفته وقتی باهات بهشون خوش میگذره همه جوره هستن اما برای کسی که از صمیم قلب به همه عشق میورزه نمیتونه مفهوم این کار رو بفهمه آدمیزاد بزرگتر که میشه میفهمه خدا همیشه هست و هیچکی جز خدا برای انسان مهربان تر نیست

هیچ وقت دلم نمیخواد آدم پرتوقعی باشم و نیستم چراکه همه توی این دنیای پر از هیاهوی پردغدغه مشغله فکری خودشونو دارن اما .... آدمهایی که خودشون رو رفیق خطاب میکنن و تنها زمانی حالی ازت میپرسن که کارشون باهات راه میفته زمانی پیدا میشن که تنها شدن و نیاز به دلجویی و شادی دارن هیچوقت نیستن و همون بهتر که هیچوقت دیگه نباشن ... اینجور موقعیتها آدم همه رو خوبه خوب میشناسه ... قرار نیست همیشه رفیق آدم واقعی باشه

من شما خواهر های گلم رو دارم رفقای ناب و مهربونی که تنهام نذاشتین دمتون گرم بدروزگار رو نبینین الهی

در قلبمید و دوستتون دارم

سپاس از بودنتون ❤❤❤❤❤❤



[ چهارشنبه 18 مرداد 1396 ] [ 01:26 بعد از ظهر ] [ زهرا ] [ نظرات() ]