گاهنوشتــــ های قاصدک

خط خطی های تنهایی های من

پاک

رختها را گیره میزنم

میگذارم

آفتاب بوسه شان دهد؛

بخار کرده اند

زیر آفتاب کرخت پاییز

قلبم را کاش

میشد بشویم،

پهن کنم آنجا

تا هرچه دارد

بخار شود و

برود به ناکجا آباد!

قلبم را سپید میخواهم

پاک ِپاک

پاک از هر چه

ازآن تو ست!


آناهیتا سمیعی



[ دوشنبه 19 آذر 1397 ] [ 10:37 بعد از ظهر ] [ زهرا ] [ نظرات() ]